oude column over ervaring met hondenbeleid in 2008

Slechts 2 proces-verbalen bij controle hondenbeleid

 Deze kop trof mij tijdens het lezen van de site die de gemeente Maassluis in de lucht houdt. Ik was op zoek naar een activiteit op de dinsdagavond, want zoals bij de oplettende, trouwe Schakellezer, bekend mag worden verondersteld, kan ik op dinsdag niet meer biljarten. Kun je dan niet gewoon thuis blijven hoor ik sommigen vragen? Het antwoord hierop luidt: NEEN. Doordat wij maar één TV hebben en mijn vrouw de afstandbediening in haar binnenzak bewaart, rest er voor mij niet anders dan een alternatief voor de TV te zoeken. Dat alternatief was biljarten maar doordat het mijn directeur heeft behaagt geen boodschap te hebben aan de gepensioneerden, veelal lid van onze biljartvereniging, is het afgelopen met de biljartpret en kan er nog slechts vergaderd worden op de plek waar eens het groene laken glansde.

Tijdens mijn zoektocht naar een alternatief  kwam ik een verslag van de buitengewoon opsporingsambtenaren  tegen die op 25 februari 2008 een controle hadden gedaan op het handhaven van het hondenbeleid. Dat deed mij denken aan mijn eigen hond; hij heette Kluivert maar iedereen noemde hem Rex. Een geweldige hond met een weinig overgewicht, hij leek wat op zijn baas! Doordat ik las dat er twee hondenbezitters op de bon waren geslingerd, ging mijn herinnering terug naar een situatie die ik aan den lijve heb ondervonden. Ik wil u deze niet onthouden!

Ooit liep ik met mijn hond door de dalen, te peinzen over een opmerking van een “boomchirurg” die bij ons achter bezig was met het snoeien van de begroeiing. Ik had namelijk gevraagd of hij de boom die recht voor mijn tuin staat, op gemeentelijke snippergroen, te verwijderen. Ik heb namelijk veel last van die boom, hij houdt veel te veel zon uit mijn tuin. Volgens de kenner van bomen kon dat niet zomaar en wat erger was, hij verdacht mij er van de boom zelf geplant te hebben want krulwilgen waren door de gemeente nooit aangeplant.

Terwijl mijn hond zijn poot oplichtte en een poging deed de krulwilg via dat kanaal het leven moeilijk te maken, zag ik een diender aankomen. Deze vertegenwoordiger van Hermandad zag razendsnel dat Rex niet aangelijnd was; hij greep al naar de borstzak! Kon ik nog onder een boete uitkomen, want ik had ook geen zakje bij me om eventueel fecaliën die op een verkeerde plaats waren geponeerd, op te ruimen. Ik gaf mij weinig kans maar besloot toch de discussie met de agent aan te gaan over het feit dat mijn hond wel aangelijnd was. Ik vond namelijk dat hij aan een virtuele lijn liep, een lijn waaraan Rex al jarenlang verknocht was. Deze lijn had slechts één nadeel, hij kon hem niet in zijn bek dragen, soms leed Rex daar zichtbaar onder.

Ik vertelde oom agent dat Rex voortreffelijk was opgevoed. Een investering van twee jaar met een aantal gedrag- en gehoorzaamheidcursussen op de zondagochtend, leverde een hond die zo goed kon luisteren dat hij in mijn gezin als voorbeeld diende. Echter, niet alleen luisteren maar ook zonder vragen doen wat je van hem wilt. De agent was nog niet overtuigd en wilde blijkbaar toch zijn quotum bekeuringen van die dag behalen.

Ik stelde voor een kleine demonstratie te houden om aan te geven dat het doel van de hond aan de lijn slechts geboren is om overlast te vermijden en van mijn hond heeft niemand last door de virtuele lijn. Ik stelde voor om Rex te roepen en vervolgens met mijn vingers te knippen. Rex zou onmiddellijk naar mij toekomen en na het vingerknippen voor mij gaan zitten. Zo gezegd zo gedaan en de agent was geroerd door zoveel gehoorzaamheid dat hij voorstelde om delen van de jeugd ook naar deze cursussen te sturen; wij waren het eens. Gelukkig vroeg hij niet naar het opruimzakje dat ik niet bij me had, want zou hij het verhaal geloven dat ik de hondenpoep met de handen oppak,  in de bosjes poneer waarna ik mijn handen afveeg aan mijn sokken???

Ik betwijfel het

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *