doelen en ambitie

Onze trainer heeft het aan het begin van het seizoen over doelen. Hij spreekt over een realistisch doel en hij heeft het over een droomdoel. Samen met de spelers zat ik aan het begin van dit seizoen eens in de kantine, waarbij Jeroen zijn praatje lardeerde met een PowerPoint presentatie. Hij zette de spelers aan het werk in groepjes om zelf na te denken wat er nodig was om de doelen te realiseren. Ik waande mij weer even terug in mijn werkzame leven. Vele malen heb ik dergelijke sessies meegemaakt en nu kon ik gewoon toekijken en van het tafereel genieten.

Als mijn geheugen me niet in de steek laat was het realistische doel een plek tussen 9 en 12 en het droomdoel een plaats bij de eerste vijf. Ik had voor mezelf ook een doel: uit de gevarenzone blijven en als het even kan  boven Barendrecht eindigen.

Ooit toen PowerPoint nog maar net was uitgevonden, kreeg ik te maken met managers die ook ongeveer dachten als Jeroen. Ongeveer want de wijze van managen is in de afgelopen decennia nogal aan verandering onderhevig geweest. Daar  hebben vele opleidingsbureautjes heel veel geld aan verdiend en de mannen(m/v) op de werkvloer last van gehad. Elke nieuwe manager brengt behalve de eigen ideeën mee, ook menen zij de wijsheid in pacht te hebben.

Halverwege de tachtiger jaren van de vorige eeuw, vroeg zo’n chef eens aan me waar mijn ambities lagen. Ambities zou je ook als droom kunnen vertalen. Mijn kinderen waren toen nog heel jong en ik ging redelijk zorgeloos door het leven en over ambities dacht ik niet na. Ik had het gewoon naar m’n zin op het werk met de collega’s en in die tijd bleven de meesten “gewoon” 40 jaar bij de zelfde baas. Ik antwoordde dat ik mijn kinderen wilde zien opgroeien tot mondige sociale volwassenen en natuurlijk wilde ik ook tot in lengte van jaren driemaal  daags een eenvoudige doch voedzame maaltijd. De “wijsneus” tegenover me vond dat geen ambitie. Toen hem daarop mijn plan B ontvouwde keek hij nog vreemder op. Ik zei ik wil wel HID worden. (HID is hoogste baas van een Rijkswaterstaat dienst) “Lijkt je dat niet wat hoog gegrepen?”, vroeg hij mij. “Dat zal de tijd leren”, zei ik. Maanden geen last meer van hem gehad.

Toch was dat mijn droom. Niet van de HID maar van m’n kinderen en ik mag mij gelukkig prijzen dat dit gelukt is.

Zo hoop ik ook dat Jeroen zijn droomdoel met Excelsior bereikt en ik neem aan dat de stap die hij gaat maken richting Sparta ook een droom en ambitie is. Hoewel ik er niet vanuit gegaan was dat Jeroen als een Sir Alex Ferguson of Arsene Wenger tot in lengte van jaren aan Excelsior verbonden zou blijven, denk ik dat hij zijn houdbaarheidsdatum nog lang niet heeft bereikt.

Ik gun het hem, ik zal hem vooral op de donderdagavond missen en aan de tafel van de 5e colonne na een thuiswedstrijd. We gaan hem volgend jaar twee keer zien en ik ben heel benieuwd op welke wijze Jong Sparta Excelsior gaat bestrijden.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *