Alweer vragen over Benzeenpieken

Het is voor iedereen duidelijk dat de gezondheid van de mensen in Maassluis ons nauw aan het hart ligt. We wonen, werken en recreëren hier en we zien onze kinderen en kleinkinderen hier opgroeien. De industrie aan de overkant is een belangrijke bron van werkgelegenheid maar ook een bron van zorg. Milieu en rendement van de fabrieken kunnen gemakkelijk op gespannen voet staan. Regelgeving, het vergunningenstelsel en de controle plus handhaving moeten er voor zorg dragen dat de gezondheid van de Maassluizers en van onze buren in de regio geen gevaar loopt.

In deze regio hebben we instantie de DCMR die hier op moet toezien. Het vertrouwen in de DCMR heeft lang onder druk gestaan. Zij hebben te lang “op de schoot” van de industrie gezeten en door problemen bij Odfjell is aan het licht gekomen dat er binnen de DCMR een cultuur was gegroeid die geen recht deed aan de doelstelling van de DCMR en de gezondheid van de Maassluizers. Pappen en nathouden, een ouwe jongens krentenbrood sfeer zorgde er voor dat misstanden konden voortduren. Tussen 2010 en 2015 werden er keer op keer vragen gesteld, het hielp nauwelijks. Door de affaire Odfjell is de DCMR tegen het licht gehouden. Er verscheen een dik rapport en de DCMR beloofde beterschap. Die belofte ging overigens niet gepaard met het vervangen van de leiding die jarenlang een oogje had toegeknepen.

Nu worden er weer vragen gesteld over benzeenpieken de afgelopen week. En weer lijkt de DCMR niet thuis te geven; de dader ligt weer op het kerkhof.

In augustus 2010 heb ik persoonlijk, namens Maassluis Belang, hierover vragen gesteld. De antwoorden van het college met name wethouder Eitjes waren zeer onbevredigend, het leek of de DCMR er alles aan deed maar de schuldigen konden in 2010 niet aangewezen worden. Anno 2016 behoort dit blijkbaar nog steeds tot de onmogelijkheden. Dat is natuurlijk onzin. De onwil om apparatuur te plaatsen op schepen die de Rotterdamse haven aandoen en tot de doelgroep van potentiële vervuilers behoren is blijkbaar groot.

Technisch  is niets meer onmogelijk. Vrachtwagen chauffeurs worden al jaren met een tachograaf gecontroleerd. De mobiele telefoons kunnen met meter nauwkeurigheid gelokaliseerd worden en de uitstoot van auto’s wordt bij de verplichte APK keuring tot 5 cijfers achter de komma vastgelegd.

Het moet een koud kunstje zijn om ook misstanden op schepen vast te stellen.

Dat dit niet wil lukken geeft aan dat de lobby van de industrie een machtige is. Wellicht geldt ook hier wat na 2008 over de exorbitante salarissen en bonussen van bankdirecteuren gold. Die moesten wel betaald worden want anders zouden “onze toppers” naar het buitenland gaan.

Dit is wellicht een reëel gevaar voor de Rotterdamse haven als de problematiek van de luchtvervuiling niet Europees of zelfs globaal wordt aangepakt. Misschien is deze regelgeving als Europees, ik ben geen deskundige op het gebied van Europese regels. Mocht dit al Europees geregeld zijn dan moet de DCMR een schop onder de kont hebben en erg snel aan de slag.

Ik heb begrip voor de vragen die de PvdA fracties in het Rijnmond gebied hebben gestel aan hun respectievelijke colleges. Zij halen hun gegevens uit de grafieken van http://www.luchtmeetnet.nl/component/C6H6/zuid-holland/regio-rijnmond

Een zeer informatieve site waaruit blijkt dat het meestal goed gaat. De gecertificeerde E-neuzen doen hun werk al zie je soms een gat in de waarnemingen en een van de vragen geeft blijk van wantrouwen. Heeft men iets te verbergen? We zien ook dat vraag 5 van de PvdA-Maassluis gewoon beantwoord wordt in de grafiek.

  1. Wat zijn de daggemiddelden op de dagen van deze benzeenpieken? Overschrijden deze de grens van 30 (ug/m3) waarvan de GGD Rotterdam stelt dat ze een risico voor de volksgezondheid vormt?

dcmr 1 dcmr 2

 

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *