Vertrouwen

Jarenlang was ik lid van de wandelclub Halfeen is Halfeen. Vele wandelingen werden afgelegd door de collegae/leden die met de jaren steeds ouder en iets strammer werden. De omgeving en ons gevoel in het hoofd bleef echter hetzelfde. Er bleef meer hetzelfde. De grasveldjes langs onze route zie je veranderen in het voorjaar. Gewoon groen; dan zo maar een enkele krokus en binnen no-time een bonanza aan bloemen. Dat zelfde fenomeen tref je in het najaar met de blaadjes aan de bomen. Een enkele begint te verkleuren en voor de het weet loop je dagenlang met de bladblazer je tuin een beetje op orde te houden.

In de voetbalwereld heb je ook van die fenomenen. Vol verwachting beginnen clubs aan de competitie maar bij sommigen loopt de werkelijkheid en het verwachtingspatroon wat uit elkaar. De vraag is natuurlijk hoe reëel zijn beiden. Als je op dit moment de kranten leest of de site van Voetbal op zaterdag bezoekt dan is het onmogelijk om gevolgen hiervan niet mee te krijgen. De trainerscarrousel draait weer op volle toeren. Bij aflopende contracten is daar niets mis mee maar dat trainers worden weggestuurd vanwege het ontbreken van resultaten doet mij soms de wenkbrauwen fronsen.

Ook de andere kant van de medaille wordt natuurlijk belicht. Het verlengen in een stadium waarbij het eerste blaadje nog niet van de boom is gevallen. Bij Excelsior Maassluis werd het contract met Jeroen Rijsdijk half november al verlengd, veel vroeger heb ik het nog niet meegemaakt. Je vraagt je af waarom het bestuur al zo vroeg het vertrouwen in onze nog jonge leider van de technische staf uitspreekt.

Ik heb er wel een beeld bij.

Na een moeizame start waarbij je de trainer moeilijk iets kan verwijten, heeft hij laten zien dat hij licht aan de horizon zag. Ondanks dat er columnisten in de pen klommen en blijkbaar precies wisten wat er leefde bij onze club. Nu is het zagen aan poten in een opportunistische wereld als het voetbal een bekend fenomeen. Het is echter zaak goed te kijken wie wat schrijft. Wat zurige oude mannen, die overigens volop podium krijgen bij de regionale omroep. Mannen die al jarenlang van Drees trekken zouden zich wat terughoudender mogen opstellen. Of zich verdiepen in de situatie. Niets van dat alles want een week of wat later vindt de columnist het ongepast dat hij bijgeschoold moet worden. Hij die toch veel beter weet hoe het spelletje gespeeld moet worden dan de amateurs in Zeist. Trainer coach zijn is echter veel meer dan weten hoe het spelletje gespeeld moet worden. Rob Jacobs, want over hem gaat dit, is een exponent van het oude, feodale voetbalwereldje en onze trainer Jeroen Rijsdijk is in vergelijk met Jacobs een  trainer 2.0

Vooral de manier waarop hij dreigende conflicten binnen onze selectie het hoofd wist te bieden, wars van reputaties zijn maatregelen, nam was voor mij een verademing. Tel daarbij op dat hij de ploeg en vooral de jonge jongens laat presteren. Dat kan geluk zijn, het 3kan ook vakmanschap zijn.

Ik houd het op het laatste en het bestuur blijkbaar ook!