Geen dag als alle anderen

Vandaag was zo’n dag die begint met een aantal onzekerheden. Nu heeft een dag regelmatig verassingen in petto maar het fijne daarvan is dat een verassing iets is wat je (nog) niet weet. Ik had bij het wakker worden een aantal parameters die mij bezighielden en die nog niet waren ingevuld. In de auto op weg naar het Erasmus MC zat ik nog wat te mijmeren over het gesprek tussen dochter Stefanie en de Orthopeed. Ik denk dat deze dokter blij zal zijn dat Stefanie min of meer uniek is en dat hij niet 20 van dat soort patiënten per langs ziet komen. Lees verder

VVD- Maassluis Verkiezingsbijeenkomst in de Waker

“Had ik dat wel moeten doen” zo zat  ik maandagavond op de bank te mijmeren over de dag die gepasseerd was, het leek een normale maandag maar in de middag ben ik met mijn jongste dochter naar de Waker gegaan want daar had de VVD Maassluis een bijeenkomst belegd met Staatssecretaris Sander Dekker. Je kan toch niet de hele dag op de bank blijven zitten. Dekker heeft o.a. onderwijs en de media in zijn portefeuille. Gekozen was voor de speed-date 5 minuten aan tafel en in debat met Sander en ik stond erbij.sander Dekker

Lees verder

De beloften van Excelsior Maassluis naar de halve finale van de beker?

Ik weet niet hoe de uitslagen van Excelsior Maassluis 2 in de voetbalwereld worden bekeken maar voor mij is het buitengewoon wat onze beloften presteren. Voor het derde jaar op rij staan zij hoog op de ranglijst in de competitie. Na twee kampioenschappen prijkt er zelfs een schaal in de prijzenkast die uitgereikt wordt bij het behalen van de landstitel voor de reserve elftallen. En ook nu zijn zij weer Lees verder

Een middagje Vlaardingen

Vanmiddag waren Renie Solleveld-Keus en ik op het Vlaardingse Stadhuis om daar de nieuwjaarsreceptie bij te wonen. Een receptie die gecombineerd werd met het afscheid van burgemeester Bert Blase. Twee en een half jaar heeft Bert als interim op voortreffelijke wijze het ambtsketen gedragen en dat mag natuurlijk niet ongemerkt voorbij gaan.  Dat hij tevens op het persoonlijke vlak iets voor mij en Mrs S is gaan betekenen geeft dit een extra cachet. Lees verder

Een mijmering rond de jaarwisseling

In deze tijd is het voor mij onvermijdelijk dat ik wat zit te mijmeren. De kerstboom, de vroeg ondergaande zon, een gesprekje met een bekende in het dorp. Het zijn oorzaken om de gedachten te laten vlieden naar het verleden en toekomst. Zo zat ik deze week met een bord pap op schoot, een bord pap dat geschikt is voor kinderen tot 12 maanden. De toekomstige controlerende middenvelder van Excelsior Maassluis had honger en als Opa doe je alles om de voorwaarden voor een goede toekomst voor Excelsior te waarborgen en Daan zijn bordje pap te voeren. Bordje is overigens een eufemisme want de hoeveelheid die Daan (goede naam overigens voor een eerste elftalspeler) naar binnen werkt is ongelofelijk, het zou mij niet lukken in een keer. Lees verder

Een mijmering

Natuurlijk ben ik vorige week naar het tweede wezen kijken in de Lier, om te zien hoe de mannen van Ronald Ermes zich staande houden tegen een tweede klasser. Ik vond die tijdbesteding een redelijk alternatief, immers Excelsior1 had een dagje vrij. Het tweede klopte Lyra vrij eenvoudig met 0-4 dus onze reserveteam zou in de eerste klasse meekunnen. Zou het voor de KNVB een vorm van innovatie zijn om de reserveteams mee te laten doen in de standaardcompetitie. De weerstand wordt groter en daardoor is de kans groot dat de kwaliteit beter wordt, maar wat natuurlijk beter wordt, is dat de ambiance tijdens de wedstrijd leuker is om te spelen voor een tweede. Gewoon om half drie op zaterdagmiddag i.p.v 11.00 Misschien dat jongens die tegen een eerste aanhangen maar het nog niet redden, niet zo snel over zullen stappen omdat ze graag in een eerste en meer in de picture willen spelen. Het is maar een gedachte.

Je mijmert wat af als het eerste vrij is je moet wat met zoveel vrije tijd.

Gelukkig zijn we weer begonnen. Persoonlijk vind ik uitwedstrijden leuker dan wedstrijden in Maassluis. U zult dat niet met me eens zijn maar in de vergadering van het landelijke platform voor speakers ben ik geen vreemde eend in de bijt. Ook de reis naar de tegenstander is al aangenaam. Neem nu de reis naar Werkendam; stel je voor drie mannen in een auto Jasper Pleijsier, Dirk van der Kooij en yours truly.

Dirk test ons op onze historische kennis en vraagt mij welke RWS collega, die fout was in de oorlog, in Werkendam geboren is. Natuurlijk weet ik dat als RWS-er en als zoon van een Werkendamse. Mussert is het goede antwoord. Wat lastiger is de wetenschap dat Daan Smith niet in de basis staat. Onze info is dat hij vijf minuten te laat bij de bespreking was. Daan is trainer/coach van een jeugd team en zou daardoor iets te laat zijn. Ik vond de trainer te streng, zeker voor een sterkhouder van het team. Aan de andere kant als je als trainer voor de camera vertelt dat de mensen op de bank eigenlijk ook in het team horen te staan dan heb je een dilemma. Spelers wachten op kansen om in het team te komen dus in die zin kan de trainer na zijn confessie op de tv eigenlijk niet anders. Hij heeft zichzelf voor het blok gezet, denk ik gevoelsmatig. Overigens bleken wij onvolledig geïnformeerd.

Het is mooi dat vele Maassluizers de mannen steunen bij de uitwedstrijden. De kracht van het getal is voor een club als Katwijk regelmatig een factor om niet om 18.00 te spelen want dan komen er significant minder supporters mee en dat is toch een inkomstenbron voor zondagclubs.

Ook tegen Lienden staan er vele Maassluizers langs de lijn, sommige dachten meer dan supporters uit Lienden; ik heb ze niet geteld. Wat me wel opviel is de liederen die de mannen uit de Kwibus voor de wedstrijd zongen richting Hans Kraay jr. Het begon prima, leuke humoristische teksten over bijvoorbeeld jasjes die in het gras eindigen. Het vervolg was in mijn optiek wat minder. Om nu Kraay met pedofilie in verband te brengen –ook al rijmt het lekker- gaat mij te ver en gezien zijn de (milde) reactie vond Kraay dat terecht ook.

Je club volgen in voor en tegenspoed is prachtig en geeft veel voldoening maar ik dacht lid te zijn van een club die waarden normen hoog in het vaandel heeft. Dat er in de busreis de nodige biertjes zijn genuttigd mag geen excuus zijn temeer dat in de bus toch wat ouderen zaten die het groepsproces in de bus een beetje zouden moeten sturen opdat het niet ontaard in teksten die ik in ieder geval niet wil horen.

 

 

 

 

De breedte zal zich moeten bewijzen

We hebben de startblokken verlaten, een nieuwe start voor selectie en technische staf en supporters natuurlijk. Ik maakte me een beetje zorgen want ploegen als Katwijk, Spakenburg etc. waren al bezig  terwijl ik op Facebook  onze spelers nog -schaars gekleed- zag pootje baden. Ik heb mij voorgenomen gewoon vertrouwen te hebben in de aanpak van Jeroen Rijsdijk, dat vertrouwen heeft ons immers geen windeieren gelegd. Toch knaagt het ergens in mijn achterhoofd dat Kozakken Boys ( wat een geweldige goal maakte ONZE Akkie), Spakenburg en Katwijk al drie wedstrijden in de benen hadden voordat wij aan deel twee van de voorbereiding begonnen. Maar zoals gezegd: hebt ( met een t) vertrouwen in het vakmanschap van onze technische staf. Lees verder

Excelsior Maassluis als anomalie

 

Vandaag(16-6-16). In het Algemeen dagblad wordt een overzicht gepubliceerd van de transfers. Je kunt stellen dat de voetbalwereld in onze regio in beweging is. Een bonanza aan spelers verkiezen om het elders te gaan proberen. Dat is hun goed recht. Types zoals ik die op tien jarige leeftijd bij een club binnen liepen en daar bleven totdat de voetbalschoenen aan de wilgen konden, zijn zeldzaam geworden. De vraag die bij mij opborrelt, is waardoor komt deze exodus opgang. Zijn er ambities die bij de oude club niet waargemaakt konden worden? Krijgen de vertrekkers te weinig speeltijd van de trainer? Wordt de reistijd van en naar de club een belasting? Er zijn redenen te over die dit jaarlijks terugkerend fenomeen verklaren. Gelukkig zijn er uitzonderingen.

Lees verder

Generatiekloof

En toen zag ik hem weer: Andy van der Meyde. Op zondagavond keek ik na een verhitte discussie tussen Mrs S en mijzelf naar de documentaire over Zlatan. Mrs S kijkt graag naar 1 tegen 100; ik niet. Ik zit me meestal plaatsvervangend te schamen over het niveau van de kandidaten. Dit met alle respect natuurlijk. Doordat Mrs S gevoelig bleek voor dit argument stond onze royale 42 inch op de zender waarop ik (een deel) van de  geschiedenis van de wondervoetballer Zlatan kon volgen. Het blijven toch speciale jongens sommige voetballers.

Lees verder

Een sprookje of heel hard werken?

Hoe naïef kun je zijn? Dat dacht ik deze week. Wie gelooft er nu in sprookjes? Ja kleindochter Roos maar die is vier en die denkt ook dat de juffrouw op de kleuterschool de wijsheid in pacht heeft. Ik kan u uit eigen ervaring melden dat dit A) niet waar is en  B) Roos dit over een paar jaar ook inziet.

Toch  viel het woord sprookje veelvuldig na afloop van de wedstrijd tegen FC Lienden. Natuurlijk het is bijzonder wat de mannen van Jeroen Rijsdijk presteren. Kampioen van de zaterdag Topklasse en nu gewoon de regerend landskampioen Lienden, die vorig jaar Kozakken Boys kansloos liet, even aan de zegekar binden. En niet alleen dat maar ook geen kans weggeven en met volwassen spel en gedrag de wedstrijd over de streep trekken;  het is genieten langs de kant.

Zijn wij nu getuige van een sprookje of is dit succes het resultaat van hard werken, bloed zweet en tranen en een visie en daar aan vasthouden. Het Algemeen Dagblad stond deze week bol van Excelsior, Jorrit van Trigt heeft overuren gemaakt en dat mag binnen sommige delen van onze club wel wat meer gewaardeerd worden. Als het goed is, is het goed en als het niet goed is mag -nee moet- dat ook geschreven worden. Dat is de functie van de pers.

In die artikelen wordt duidelijk dat het succes niet komt aanwaaien. Iets wat in sprookjes nog weleens gebeurt. Ik heb al vaker geschreven dat mijn historisch besef van het voetbalverleden een limiet is die nadert naar nul. Toch denk ik dat het een jaar of zeven terug begonnen is. Het eerste speelde de nacompetitie voor de terugkeer naar de hoofdklasse. In die tijd nam de A1 de honneurs waar in de halve finale van de Westland Cup. Westlandia (zo) was tegenstander. Westlandia had de handen vol en mannen als Sefa Kurt, Darren Maatsen en Robin van de Ende stonden aan het begin van een mooie voetbal toekomst. De organisatie van de Westland Cup zal zich op dit moment wel achter de oren krabben want de kampioen van Nederland staat toch wel erg goed op de deelnemerslijst.

Een aantal heren van dit A1 team vormt nu een deel van de basis elf samen met een enkele ouderen als Kevin Vink, die zijn voetbalervaring wekelijks inzet en een rustpunt in het team is. Niels Redert die voorop gaat in de strijd en Vincent van den Berg die als grillige buitenspeler een zorg voor vele verdedigers kan zijn. Voor Daan Smith(overigens ook nog jong) schieten woorden tekort zoals hij heerst in de verdediging.

Vincent van den Berg geeft in het AD aan dat een aantal trainers achtereenvolgens het team stappen heeft laten maken waardoor het team onder Rijsdijk schier onoverwinnelijk is geworden. De kop van dit artikel luidt: “Eigen jeugd de motor” een unieke waarheid.  Ook de aanvulling van buitenaf heeft zich moeiteloos aangepast.  Met mannen als Kilian Berhout, Kevin Derks en Dean van Ooijen kunnen we nog jaren voort. Zij gaan het stokje overnemen van de “oudjes” dat wil zeggen als ze niet worden weggekocht door de financiële toppers in het amateur voetbal zoals Ahmad Mendes Moreira, die zijn geluk in Werkendam gaat beproeven. Jammer en in mijn ogen een jaar te vroeg want nog een jaar in de Maassluise basis en het betaalde voetbal lonkt. Geduld  is een schone zaak maar dat lijkt helaas wat minder ontwikkeld iets bij jonge voetballers.

Dus een sprookje of een proces van hard werken in een verhouding van 20 80? Het kan ons op 28 mei zomaar een Nederlandse titel en de ster op het shirt opleveren. En wie had dat gedacht?