We beginnen weer op nul

Deze column verscheen in de presentatiegids  2017-1018 van Excelsior Maassluis. Helaas sloop daar een fout in. De titel in de gids bleek “Doorselecteren” dit is echter onjuist.  Dat wordt nu rechtgezet en bijkomend voordeel van een eigen blog is dat u deze kan lezen indien u geen presentatiegids hebt ontvangen

We beginnen weer op nul

Er is nogal al wat gebeurd in het eerste seizoen 2e divisie, een seizoen met een volledig nieuwe opzet. Een afdeling waarin de beste amateurs uit de zaterdag en zondag bijeen zijn gezet. Aangevuld met drie beloften teams, kortom we konden onze borst nat maken. Excelsior past natuurlijk in dit gezelschap, we zijn niet voor niets in het laatste jaar Topklasse kampioen van Nederland geworden. Lees verder

We zijn begonnen aan ons honderdste jaar

Dat het voetbalseizoen 2017-2018 weer begonnen is, is u natuurlijk niet ontgaan. De BVO’s zijn al even bezig en de journalisten die daar over schrijven zijn uiteraard allemaal terug van trainingskamp. In die zin deed het mij deugd dat ik Jorrit van Trigt ook weer op ons sportpark zag rondlopen. Zijn aantekeningenboekje moet hij nog even opzoeken maar ook in Maassluis zijn we weer bezig. Hoe de spelers de zomer zijn doorgekomen wordt door de medische- en technische staf uiteraard in tabellen vastgelegd en de trainingsarbeid wordt langzaam opgevoerd.

Ook ik heb een klein trainingskamp achter de rug, dagelijks maakte in een wandeling langs het veld van de FC Santoña, dat uitkomt op het derde niveau in Spanje. Er wordt daar overigens ook op kunstgras gespeeld en dat zal niet door de droogte komen. Cantabria is een prachtige groene provincie. Groen dat betekent vocht. Het klimaat is ongeveer gelijk aan Nederland maar een paar graadjes warmer.  Als extra inspanning, om toch enigszins getraind terug te keren, heb ik een deel van de route naar Santiago de Compostella gelopen. Velen,onder anderen Piet Vis, hebben aldaar de kerk ter nagedachtenis van mijn naamgenoot Jacobus als pelgrim bezocht. Wij liepen de kustroute dat zijn paden die de berggeiten daar zoveel mogelijk proberen te vermijden. Na 7 km en bijna 800 hoogtemeters gaf ik er de brui aan. Je loopt om je zonden te overdenken, zonden die blijkbaar niet door de biecht kunnen worden weggewassen. Ik was na zeven kilometer overtuigd dat ik een teken kreeg dat het goed was.

Donderdag was ik weer terug en kon ik mij vervoegen bij de training voor de wedstrijd tegen Noordwijk. Ik zag een druk gesticulerende trainer Rijsdijk over de posities van de centrale verdedigers. Het is duidelijk de puntjes gaan weer op de I.

Later in de kantine zette Jeroen heel de selectie voor een beeldscherm en blikte terug op het vorige seizoen aan de hand van statistieken. Ik wist dat uiteraard allemaal doordat ik op het rood wit blauwe mannen diner hierover de aanwezigen toesprak. Ik genoot van de manier waarop  Jeroen de spelers meenam door het afgelopen seizoen.

De verschillen waren groot. De ranglijst van de uitwedstrijden geeft ons een tweede plaats. De ranglijst van de thuiswedstrijden zette ons op drie van onderen. Als je dat vergelijkt met het kampioensseizoen dan bevreemdt dat. Jeroen liet ook zien dat er een enorm verschil zit in het scoren. Als wij voor kwamen dan verloren zelden maar als we achter kwamen dan werd er bijna niet gewonnen.

De oplossing ligt dus voor de hand. In theorie dan toch want de praktijk is in de tweede divisie enigszins weerbarstig.

Hoe dan ook de eerste vijf wedstrijden zullen graadmeter zijn, slechts twee keer thuis en allemaal zondagclubs en als start Jong Sparta.

Ik ben er klaar voor en ik hoop dat Excelsior in haar jubileumjaar gewoon ergens in het linkerrijtje eindigt. Dan ben ik tevreden. Of de selectie en technische staf dat dan ook is, horen we tzt wel.

Geen dag als alle anderen

Vandaag was zo’n dag die begint met een aantal onzekerheden. Nu heeft een dag regelmatig verassingen in petto maar het fijne daarvan is dat een verassing iets is wat je (nog) niet weet. Ik had bij het wakker worden een aantal parameters die mij bezighielden en die nog niet waren ingevuld. In de auto op weg naar het Erasmus MC zat ik nog wat te mijmeren over het gesprek tussen dochter Stefanie en de Orthopeed. Ik denk dat deze dokter blij zal zijn dat Stefanie min of meer uniek is en dat hij niet 20 van dat soort patiënten per langs ziet komen. Lees verder

VVD- Maassluis Verkiezingsbijeenkomst in de Waker

“Had ik dat wel moeten doen” zo zat  ik maandagavond op de bank te mijmeren over de dag die gepasseerd was, het leek een normale maandag maar in de middag ben ik met mijn jongste dochter naar de Waker gegaan want daar had de VVD Maassluis een bijeenkomst belegd met Staatssecretaris Sander Dekker. Je kan toch niet de hele dag op de bank blijven zitten. Dekker heeft o.a. onderwijs en de media in zijn portefeuille. Gekozen was voor de speed-date 5 minuten aan tafel en in debat met Sander en ik stond erbij.sander Dekker

Lees verder

De beloften van Excelsior Maassluis naar de halve finale van de beker?

Ik weet niet hoe de uitslagen van Excelsior Maassluis 2 in de voetbalwereld worden bekeken maar voor mij is het buitengewoon wat onze beloften presteren. Voor het derde jaar op rij staan zij hoog op de ranglijst in de competitie. Na twee kampioenschappen prijkt er zelfs een schaal in de prijzenkast die uitgereikt wordt bij het behalen van de landstitel voor de reserve elftallen. En ook nu zijn zij weer Lees verder

Een middagje Vlaardingen

Vanmiddag waren Renie Solleveld-Keus en ik op het Vlaardingse Stadhuis om daar de nieuwjaarsreceptie bij te wonen. Een receptie die gecombineerd werd met het afscheid van burgemeester Bert Blase. Twee en een half jaar heeft Bert als interim op voortreffelijke wijze het ambtsketen gedragen en dat mag natuurlijk niet ongemerkt voorbij gaan.  Dat hij tevens op het persoonlijke vlak iets voor mij en Mrs S is gaan betekenen geeft dit een extra cachet. Lees verder

Een mijmering rond de jaarwisseling

In deze tijd is het voor mij onvermijdelijk dat ik wat zit te mijmeren. De kerstboom, de vroeg ondergaande zon, een gesprekje met een bekende in het dorp. Het zijn oorzaken om de gedachten te laten vlieden naar het verleden en toekomst. Zo zat ik deze week met een bord pap op schoot, een bord pap dat geschikt is voor kinderen tot 12 maanden. De toekomstige controlerende middenvelder van Excelsior Maassluis had honger en als Opa doe je alles om de voorwaarden voor een goede toekomst voor Excelsior te waarborgen en Daan zijn bordje pap te voeren. Bordje is overigens een eufemisme want de hoeveelheid die Daan (goede naam overigens voor een eerste elftalspeler) naar binnen werkt is ongelofelijk, het zou mij niet lukken in een keer. Lees verder

Een mijmering

Natuurlijk ben ik vorige week naar het tweede wezen kijken in de Lier, om te zien hoe de mannen van Ronald Ermes zich staande houden tegen een tweede klasser. Ik vond die tijdbesteding een redelijk alternatief, immers Excelsior1 had een dagje vrij. Het tweede klopte Lyra vrij eenvoudig met 0-4 dus onze reserveteam zou in de eerste klasse meekunnen. Zou het voor de KNVB een vorm van innovatie zijn om de reserveteams mee te laten doen in de standaardcompetitie. De weerstand wordt groter en daardoor is de kans groot dat de kwaliteit beter wordt, maar wat natuurlijk beter wordt, is dat de ambiance tijdens de wedstrijd leuker is om te spelen voor een tweede. Gewoon om half drie op zaterdagmiddag i.p.v 11.00 Misschien dat jongens die tegen een eerste aanhangen maar het nog niet redden, niet zo snel over zullen stappen omdat ze graag in een eerste en meer in de picture willen spelen. Het is maar een gedachte.

Je mijmert wat af als het eerste vrij is je moet wat met zoveel vrije tijd.

Gelukkig zijn we weer begonnen. Persoonlijk vind ik uitwedstrijden leuker dan wedstrijden in Maassluis. U zult dat niet met me eens zijn maar in de vergadering van het landelijke platform voor speakers ben ik geen vreemde eend in de bijt. Ook de reis naar de tegenstander is al aangenaam. Neem nu de reis naar Werkendam; stel je voor drie mannen in een auto Jasper Pleijsier, Dirk van der Kooij en yours truly.

Dirk test ons op onze historische kennis en vraagt mij welke RWS collega, die fout was in de oorlog, in Werkendam geboren is. Natuurlijk weet ik dat als RWS-er en als zoon van een Werkendamse. Mussert is het goede antwoord. Wat lastiger is de wetenschap dat Daan Smith niet in de basis staat. Onze info is dat hij vijf minuten te laat bij de bespreking was. Daan is trainer/coach van een jeugd team en zou daardoor iets te laat zijn. Ik vond de trainer te streng, zeker voor een sterkhouder van het team. Aan de andere kant als je als trainer voor de camera vertelt dat de mensen op de bank eigenlijk ook in het team horen te staan dan heb je een dilemma. Spelers wachten op kansen om in het team te komen dus in die zin kan de trainer na zijn confessie op de tv eigenlijk niet anders. Hij heeft zichzelf voor het blok gezet, denk ik gevoelsmatig. Overigens bleken wij onvolledig geïnformeerd.

Het is mooi dat vele Maassluizers de mannen steunen bij de uitwedstrijden. De kracht van het getal is voor een club als Katwijk regelmatig een factor om niet om 18.00 te spelen want dan komen er significant minder supporters mee en dat is toch een inkomstenbron voor zondagclubs.

Ook tegen Lienden staan er vele Maassluizers langs de lijn, sommige dachten meer dan supporters uit Lienden; ik heb ze niet geteld. Wat me wel opviel is de liederen die de mannen uit de Kwibus voor de wedstrijd zongen richting Hans Kraay jr. Het begon prima, leuke humoristische teksten over bijvoorbeeld jasjes die in het gras eindigen. Het vervolg was in mijn optiek wat minder. Om nu Kraay met pedofilie in verband te brengen –ook al rijmt het lekker- gaat mij te ver en gezien zijn de (milde) reactie vond Kraay dat terecht ook.

Je club volgen in voor en tegenspoed is prachtig en geeft veel voldoening maar ik dacht lid te zijn van een club die waarden normen hoog in het vaandel heeft. Dat er in de busreis de nodige biertjes zijn genuttigd mag geen excuus zijn temeer dat in de bus toch wat ouderen zaten die het groepsproces in de bus een beetje zouden moeten sturen opdat het niet ontaard in teksten die ik in ieder geval niet wil horen.

 

 

 

 

De breedte zal zich moeten bewijzen

We hebben de startblokken verlaten, een nieuwe start voor selectie en technische staf en supporters natuurlijk. Ik maakte me een beetje zorgen want ploegen als Katwijk, Spakenburg etc. waren al bezig  terwijl ik op Facebook  onze spelers nog -schaars gekleed- zag pootje baden. Ik heb mij voorgenomen gewoon vertrouwen te hebben in de aanpak van Jeroen Rijsdijk, dat vertrouwen heeft ons immers geen windeieren gelegd. Toch knaagt het ergens in mijn achterhoofd dat Kozakken Boys ( wat een geweldige goal maakte ONZE Akkie), Spakenburg en Katwijk al drie wedstrijden in de benen hadden voordat wij aan deel twee van de voorbereiding begonnen. Maar zoals gezegd: hebt ( met een t) vertrouwen in het vakmanschap van onze technische staf. Lees verder